آقایان و خانوم ها

اول از همه عذر می خوام که خیلی دیر آپ کردم.

۳ روزپیش خیلی غمگین بودم.اصلا حس خوشبختیم نمیومد.شب قبلش با خدا دعوام شده بودش.

خیلی ازش دلخور بوم.می دونین به خاطر یه مسئله ی خیلی کوچیک با هم بحثمون شد.

داشتم آماده می شدم که برم تو بهشت یه چرخی بزنم تا حالم بهتر بشه که دیدم خدا ایستاده جلوی در اتاقم.

بهم گفت پسرم می تونم بپرسم کجا میری؟منم که خیلی عصبانی بودم از دستش گفتم اره.می رم جهنم.

حس کردم از دستم ناراحت شده.زودی راستشو بهش گفتم.گفتم می خوام برم پیش فرشته.دلش برام تنگ شده بود.بهم زنگ زد گفت می خوام ببینمت.

بعد همینجوری که داشت از اتاق خارج می شد گفتم خدا جونم .بابای عزیزم.از دستم ناراحتی؟

برگشتو و دستشو گذاشت رو شونه هام و گفت.نه.تو پسر منی و من خدای تو

وقتی شب رسیدم خونه رفتم پیش خدا.دیدم در اتاقش بازه منم دیگه در نزدم.

رفتم بالای سرش دیدم داره ادم های بهشتی و جهنمی رو داره از هم جدا می کنه.

منم فوضولیم گرفتو و برگه رو نگاه کردم.

دیدم ای بابا.همه  رفتن تو بهشت.(فقط خودش میی فهمه داره چیکار می کنه)

گفتم بهش یعنی جهنم خالی می مونه.گفت از نظر من همیشه جهنم خالیه و من

ادمای گناهکار رو هم دوست دارم.فقط نمی دونم چرا وقتی من اون ادمای گناهکارو

می بخشم چرا خودشون حاظر نمی شن همدیگه رو ببخشن.

من که زیاد از حرفاش چیزی نمی فهمیدم.گفتم بابا بی خیال.من که رفتم.

(بعضی وقتا این خدا فقط بلده فلسفه ببافه.)

امیدوارم یه روز معنی حرفشو بفهمم.شاید هم شماها معنی حرفشو بلد باشین.

پس لطفا برای من هم بنویسین که این پدر من منظورش چیه؟

دوستون دارم.بای.

راستی تا یادم نرفته.خدا گفتش که بهتون بگم که همه شماها رو از دور می بوسه.

لطفا شما هم اونو ببوسین.